آنچه ابزار شناخت ماست در اکثر مواقع چشمانمان است؛ البته اگر نابینا نباشیم.
اما ابزار ما سنجش دقیقی را از آنچه هست فراهم نمی کند. چه چیزهایی را دیدم و پنداشتم، تنها دیده من واقعیت دارد؟! دیده دیگری امکان پذیر نیست؟! رنج نابینایی در این دنیا را در نیافتم؟!حتی ندیدم، در حالی که واقعیت داشتند؟! چه خنده ها، گریه ها و حالات بدنی ای که دیدم ولی نگاه نکردم؟!
برای اطمینان از این جملات به سایت http://www.scientificpsychic.com/graphics/ مراجعه کنید: خطاهای ادراکی بینایی (visual perception errors)
:)